Արցախի մասին բարձր խոսողներ, գերիների ու անհետ կորածների հարցը միշտ առաջին պլան բերողներ՝ հիմա ինչո՞ւ եք լռում։ Հրապարակում դրոշ այրելը ինչո՞ւ չեք դատապարտում։
Չե՞ք գիտակցում, որ նման քայլերը կարող են ուղիղ վնասել գերիների վերադարձի գործընթացին։ Թե՞ այդ ռիսկն էլ է “ընդունելի”, եթե հետո հնարավորություն է տալիս քաղաքական միավորներ հավաքել։
Ցավը չի կարող ընտրովի լինել։ Եթե իսկապես մտահոգ եք, ապա դա պետք է երևա ոչ թե խոսքերով, այլ նաև ճիշտ պահվածքով և գործով ։
Պետությունը ջանք չի խնայում՝ գերիների հարցը հնարավորինս արագ լուծելու և նրանց տուն վերադարձնելու համար։
Ռիմա Թադևոսյան
