Էն, որ ասում ես՝ սուս մնաս, նստես տեղդ, բառը չխոսաս՝ չի լինում։ Կրակը իրա ոտքով գալիս, ընկնում ա աչքիդ առաջ։
Մի պահ մի կողմ ենք դնում տարիքը ու սկսում ենք։
Կալուգացի ջահել է, ամենայն հավանականությամբ՝ Գորիսի իրենց թևից, երեկվա հրապարակում գտնվողների 90%-ին անվանելով «ազերի»։
Կալուգացի ջահելը տեղը չի բերում, որ գտնվում է Հայաստանի Հանրապետությունում։
Ու էս ֆոնի վրա հարց է առաջանում՝
էս մտածելակերպով, էս լեզվով, էս վերաբերմունքով ո՞նց են պատկերացնում գալ ու իշխանություն վերցնել։
Երբ սեփական ժողովրդի կեսին պիտակավորում ես,
երբ տարաձայնությունը վերածում ես թշնամանքի,
երբ չես տարբերում քննադատությունը՝ վիրավորանքից—
դա ճանապարհ չէ իշխանության, դա ճանապարհ է փակուղու։
Իշխանությունը գոռալով կամ պիտակ կպցնելով չեն վերցնում․
այն գալիս է վստահությունից, պատասխանատվությունից ու մարդկանց միավորելու կարողությունից։
Ռիմա Թադևոսյան
