Պետության համը ձեր բերնում զգալուց հետո չբողոքեք, հազար անգամ զգուշացրել ենք, որ հեռու խաղեր տվեք։
Դուք պատկերացում էլ չունեք, թե այսօրվա Հայաստանի Հանրապետությունը ունենալու համար մենք ինչ դժոխքի միջով ենք անցել։
Պատկերացում չունեք, թե ամեն քարը քարի վրա դնելուց, ամեն ծառն ու ծաղիկը տնկելուց մանկան ինչպիսի ուրախությամբ ենք ուրախանում։
Բա մենք կթողնենք, որ մեր ստեղծածը գաք ու խուրդեք ձեր տերերի ոտքերի տակ?
Տաշիրի Սամոն ձեզ «պավեստկայա » տալիս, պետությունն էլ հոգ կտանի, որ գնաք տեղ հասնեք։ «Աբրատնի» տոմսը չշտապեք վերցնել։
Քրիստինե Վարդանյան